జెరోమే పావాల్‌ స్పందిస్తూ, 39 ట్రిలియన్ డాలర్ల జాతీయ రుణాన్ని ‘అంతం చేరని విధంగా’ కాదని చెబుతూనే, ఈ మార్గం ‘బాగానే’ అని హెచ్చరిస్తున్నారు.

(SeaPRwire) –   លោក Jerome Powell ប្រធានធនាគារកណ្តាលសហព័ន្ធ Federal Reserve បានផ្តល់ការវាយតម្លៃដ៏គួរឱ្យព្រួយបារម្ភអំពីស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់អាមេរិកកាលពីថ្ងៃចន្ទ ដោយប្រាប់ថ្នាក់រៀនសេដ្ឋកិច្ចនៅ Harvard ថា ខណៈបំណុលជាតិចំនួន ៣៩ ទ្រីលានដុល្លារមិនមានគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗនោះទេ ផ្លូវដែលប្រទេសនេះកំពុងដើរទាមទារឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ជាបន្ទាន់ពីសមាជិកសភា។

លោក Powell បានថ្លែងក្នុងកិច្ចសន្ទនាដ៏ទូលំទូលាយមួយនៅចំពោះមុខសិស្សប្រមាណ ៤០០ នាក់ថា៖ «កម្រិតបំណុលមិនស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមិនអាចទ្រទ្រង់បាននោះទេ ប៉ុន្តែផ្លូវដែលកំពុងដើរមិនអាចទ្រទ្រង់បានឡើយ។ វានឹងមិនបញ្ចប់ទៅដោយល្អនោះទេ ប្រសិនបើយើងមិនធ្វើអ្វីមួយឆាប់ៗនេះ»។

ការកត់សម្គាល់នេះបានពង្រីកការព្រមានជាប់លាប់ដែលលោក Powell បានលើកឡើងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយថា ខណៈកម្រិតបំណុលអាចគ្រប់គ្រងបានក្នុងរយៈពេលខ្លី គន្លងហិរញ្ញវត្ថុគឺពិតជាមិនអាចទ្រទ្រង់បានឡើយ។ មតិយោបល់របស់លោកក៏បានកើតឡើងនៅពេលដែលតម្លៃប្រេងសាំងជាមធ្យមទូទាំងប្រទេសជិតដល់ ៤ ដុល្លារក្នុងមួយហ្គាឡុង ចំពេលមានសង្រ្គាមនៅអ៊ីរ៉ង់ដែលមិនទាន់បង្ហាញសញ្ញានៃការដោះស្រាយឆាប់ៗនេះ ទោះបីជាមានការកត់សម្គាល់របស់ប្រធានាធិបតី Trump អំពីលទ្ធភាពនៃការបញ្ចប់អរិភាពក៏ដោយ។

លោក Powell បានប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការបែងចែករវាងទំហំបំណុល និងគន្លងរបស់វា ដោយកត់សម្គាល់ថា សហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងនាមជាអ្នកចេញរូបិយប័ណ្ណបម្រុងរបស់ពិភពលោក និងជាទីផ្សារមូលធនដ៏ជ្រៅបំផុតនៅលើផែនដី អាចទ្រទ្រង់បន្ទុកបំណុលដ៏ធំបានតាមរបៀបដែលសេដ្ឋកិច្ចតូចៗមិនអាចធ្វើបាន។

ការកត់សម្គាល់នេះបានកើតឡើងជាការឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួររបស់សិស្សម្នាក់ដែលសួរថា តើនៅចំណុចណាដែលទំហំបំណុលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងបំបែក «ចំណុចនៃប្រព័ន្ធសងបំណុលធម្មជាតិ»។ លោក Powell បានទទួលស្គាល់ថា គ្មាននរណាម្នាក់ដឹងច្បាស់ថាចំណុចបែកបាក់នោះនៅឯណាទេ ដោយលើកឧទាហរណ៍ប្រទេសជប៉ុនជាប្រទេសដែលមានសមាមាត្របំណុលធៀបនឹង GDP ខ្ពស់ជាងសហរដ្ឋអាមេរិកឆ្ងាយ ប៉ុន្តែបាននិយាយថា ទិសដៅនៃការធ្វើដំណើរគឺច្បាស់លាស់។

លោក Powell បានថ្លែងថា៖ «អ្វីដែលច្បាស់នោះគឺថា បំណុលរបស់យើងកំពុងកើនឡើងលឿនជាងមុនច្រើន។ បំណុលរដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធកំពុងកើនឡើងលឿនជាងសេដ្ឋកិច្ចរបស់យើងយ៉ាងខ្លាំង។ ហើយសមាមាត្រនោះកំពុងកើនឡើង។ ហើយក្នុងរយៈពេលវែង នោះគឺជានិយមន័យនៃភាពមិនអាចទ្រទ្រង់បាន»។

ការទូទាត់ការប្រាក់សុទ្ធលើបំណុលជាតិឥឡូវនេះត្រូវបានព្យាករណ៍ថានឹងលើសពី ១ ទ្រីលានដុល្លារក្នុងឆ្នាំសារពើពន្ធ ២០២៦ ដែលស្ទើរតែបីដងនៃ ៣៤៥ ពាន់លានដុល្លារដែលរដ្ឋាភិបាលបានបង់ក្នុងឆ្នាំ ២០២០។ ក្នុងរយៈពេលបីខែដំបូងនៃឆ្នាំសារពើពន្ធបច្ចុប្បន្នតែឯង ការទូទាត់ការប្រាក់បានឈានដល់ ២៧០ ពាន់លានដុល្លារ ដែលបានលើសការចំណាយការពារជាតិរបស់ប្រទេសសម្រាប់រយៈពេលដូចគ្នាទៅហើយ។ ទាំងនេះគឺជាឧបសគ្គពិតប្រាកដចំពោះជម្រើសថវិកាពិតប្រាកដ។ ប៉ុន្តែពួកវាគឺជាឧបសគ្គ មិនមែនជាការដួលរលំទេ ហើយការច្របូកច្របល់រវាងពីរនេះធ្វើឱ្យខូចការសន្ទនាគោលនយោបាយ។ បំណុលដែលកាន់កាប់ដោយសាធារណជនត្រូវបានព្យាករណ៍ថានឹងកើនឡើងពី ១០១% នៃ GDP នាពេលបច្ចុប្បន្នទៅ ១២០% នៃ GDP នៅឆ្នាំ ២០៣៦ ដែលលើសកំណត់ត្រាក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ នេះបើយោងតាមការព្យាករណ៍ដោយ Congressional Budget Office។

ស្វែងរកតុល្យភាព

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោក Powell មិនបានអំពាវនាវឱ្យបង់បំណុលទាំងស្រុងនោះទេ។ ដំណោះស្រាយដែលលោកបានណែនាំគឺមានលក្ខណៈសមរម្យជាង និងអាចសម្រេចបានជាង ប្រសិនបើមានឆន្ទៈនយោបាយ។ លោកបានថ្លែងថា៖ «យើងមិនចាំបាច់បង់បំណុលនោះទេ យើងគ្រាន់តែត្រូវការមានតុល្យភាពបឋម ហើយចាប់ផ្តើមឱ្យសេដ្ឋកិច្ចពិតជាលូតលាស់លឿនជាងបំណុល»។

ប្រធាន Fed បានប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការកត់សម្គាល់ថា គោលនយោបាយសារពើពន្ធគឺមិនស្ថិតនៅក្នុងដែនសមត្ថកិច្ចរបស់លោកឡើយ។ លោកបានថ្លែងថា៖ «នេះមិនមែនជាការងាររបស់ Fed ទេ» ហើយបានទទួលស្គាល់ដោយការលេងសើចបន្តិចបន្តួចថា ការព្រមានរបស់លោកតែងតែមិនត្រូវបានគេយកចិត្តទុកដាក់នៅ Washington។ លោកបន្តថា៖ «ខ្ញុំគ្រាន់តែកំណត់ខ្លួនឯងត្រឹមចំណុចកម្រិតខ្ពស់ទាំងនោះ ដែលជាទូទៅមនុស្សគ្រប់គ្នាព្រងើយកន្តើយ»។

ពិតណាស់ លោក Powell មិនខុសទេដែលគន្លងបំណុលរបស់អាមេរិកមិនអាចទ្រទ្រង់បាននៅលើក្រដាស។ ប៉ុន្តែនេះគឺជាការវិនិច្ឆ័យអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ហើយមេឃនៅតែមិនព្រមធ្លាក់ចុះ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ដំណោះស្រាយដែលលោកពេញចិត្តក្នុងការសម្រេចបានតុល្យភាពបឋម ដើម្បីឱ្យសេដ្ឋកិច្ចលូតលាស់លឿនជាងបំណុល នឹងពិបាកនិយាយណាស់។ តាមការអនុវត្តជាក់ស្តែង ការបិទឱនភាពបឋមរចនាសម្ព័ន្ធនៃទំហំបច្ចុប្បន្នរបស់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកមានន័យថា ទាំងការបង្កើនចំណូលយ៉ាងសំខាន់ ការកាត់បន្ថយការចំណាយនៅក្នុងតំបន់ដែលងាយនឹងផ្ទុះនយោបាយដូចជា Medicare និង Social Security ឬការរំពឹងទុកលើអត្រាកំណើនដែលប្រវត្តិសាស្ត្របង្ហាញថាមានសុទិដ្ឋិនិយម។ ប៉ុន្តែដូចដែលលោក Powell បានកត់សម្គាល់ ប្រធាន Fed មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះការដោះស្រាយបញ្ហានេះទេ។

បរិបទទូលំទូលាយនៃការកត់សម្គាល់របស់លោក Powell បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ពីហានិភ័យសម្រាប់ធនាគារកណ្តាល។ លោក Powell បានចំណាយពេលកាន់តំណែងរបស់លោកក្នុងការការពារយ៉ាងខ្លាំងក្លានូវឯករាជ្យភាពនយោបាយរបស់ Fed ដោយទទូចពេញមួយកិច្ចសន្ទនាថា Fed ត្រូវតែ «ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការងាររបស់យើង» និងទប់ទល់នឹងសម្ពាធក្នុងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍របស់ខ្លួនសម្រាប់គោលបំណងលើសពីការងារពេញលេញ និងស្ថិរភាពតម្លៃ។ វិបត្តិសារពើពន្ធដែលបង្ខំឱ្យ Fed ធ្វើសកម្មភាពនឹងតំណាងឱ្យប្រភេទនៃការរីករាលដាលបេសកកម្មដែលលោកបានព្រមានប្រឆាំង។

លោក Powell បានបញ្ជាក់ពីដែនកំណត់ទាំងនោះយ៉ាងច្បាស់នៅពេលពិពណ៌នាអំពីទស្សនវិជ្ជារបស់លោកក្នុងការគ្រប់គ្រង Fed។ លោកបានថ្លែងថា៖ «តែងតែមានពេលមួយដែលរដ្ឋបាលមើលហើយនិយាយថា ‘វាល្អក្នុងការប្រើឧបករណ៍នោះសម្រាប់អ្វីផ្សេងទៀត’»។ លោកបន្តថា៖ «វាកើតឡើងគ្រប់ពេល។ ហើយយើងគ្រាន់តែត្រូវស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដែលយើងមិនព្យាយាមធ្វើការប្រឆាំងនឹងអ្នកនយោបាយណាមួយ ឬរដ្ឋបាលណាមួយនោះទេ ប៉ុន្តែយើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលយើងកំពុងធ្វើ»។

ក៏មានភាពចម្លែកមួយផងដែរដែលលោក Powell ព្រមានអំពីនិរន្តរភាពបំណុល ខណៈដែលដឹកនាំស្ថាប័នមួយដែលគោលនយោបាយរបស់ខ្លួនបានធ្វើឱ្យការខ្ចីប្រាក់ថោកក្លាយជាផ្លូវងាយស្រួលបំផុតអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ដូចដែល JPMorgan បានព្រមាននៅក្នុងទស្សនវិស័យឆ្នាំ ២០២៦ របស់ខ្លួន អាចមាន «ផ្លូវដែលមិនសូវត្រង់ដើម្បីកាត់បន្ថយបន្ទុកបំណុលរបស់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក» មួយផ្នែកដោយសារតែអន្តរកម្មរវាងគោលនយោបាយ Fed និងតម្រូវការហិរញ្ញវត្ថុរបស់ Treasury។ លោក Ray Dalio នៃ Bridgewater បានពិពណ៌នាអំពីលទ្ធផលចុងក្រោយដែលអាចកើតមានថាជា «ការគាំងបេះដូង» ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច ដោយការវិនិយោគរបស់រដ្ឋាភិបាលត្រូវបានរារាំងដោយកាតព្វកិច្ចបម្រើបំណុល។ នោះគឺជាការព្រួយបារម្ភដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ប៉ុន្តែនោះគឺជាអំណះអំណាងសម្រាប់ការកែទម្រង់សារពើពន្ធដ៏ឆ្លាតវៃ មិនមែនសម្រាប់ការចាត់ទុកការកត់សម្គាល់របស់លោក Powell នៅ Harvard ថាជាភ្លើងឆេះធំប្រាំកម្រិតនោះទេ។

អតីតប្រធាន Fed លោកស្រី Janet Yellen ក៏បានលើកឡើងនូវសម្លេងស្រដៀងគ្នានេះកាលពីខែមករា ដោយព្រមានថា បំណុលដែលកើនឡើងអាចកាត់បន្ថយសមត្ថភាពរបស់ Fed ក្នុងការដោះស្រាយភាពអត់ការងារធ្វើ និងអតិផរណា ខណៈដែលកត់សម្គាល់ថាសមាជិកសភាមិនបាន «ទទួលស្គាល់ហានិភ័យគ្រប់គ្រាន់»។ សំឡេងដ៏គួរឱ្យជឿជាក់នេះគឺពិតប្រាកដ។ ដូចគ្នានេះដែរ ហានិភ័យដែលសំឡេងនេះក្លាយជាលេសសម្រាប់ការកាត់បន្ថយដែលប៉ះពាល់ដល់ជនជាតិអាមេរិកដែលមិនសូវមានលទ្ធភាពស្រូបយកវាខ្លាំងពេក ដែលជាការផ្លាស់ប្តូរដែលការកត់សម្គាល់របស់លោក Powell ទោះបីជាស្មោះត្រង់ក៏ដោយ ក៏មិនបានលើកឡើងដែរ។

បំណុលសមនឹងទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំង។ ប៉ុន្តែការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងមានន័យថា ការគណនាដោយស្មោះត្រង់អំពីការផ្លាស់ប្តូរ មិនមែនគ្រាន់តែជាពាក្យសម្ដីច្បាស់លាស់ពី Cambridge ដែលប្រាប់សមាជិកសភាឱ្យធ្វើសកម្មភាព «ឆាប់ៗនេះ» ដោយគ្មានការណែនាំអំពីរបៀប និងគ្មានការទទួលស្គាល់ថា ការធ្វើសកម្មភាពខ្លាំងពេកអាចធ្វើឱ្យអស្ថិរភាពដូចបំណុលខ្លួនឯងដែរ។

អាណត្តិរបស់លោក Powell ជាប្រធាន Fed នឹងផុតកំណត់នៅខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៦។ ការព្រមានសារពើពន្ធរបស់លោក ដែលត្រូវបានផ្តល់ជូនមិនមែនពីវេទិកានៅ Washington ទេ ប៉ុន្តែដល់បន្ទប់សិស្ស Harvard អាចនឹងក្លាយជាសេចក្តីថ្លែងការណ៍ច្បាស់លាស់បំផុតមួយក្នុងអាណត្តិរបស់លោក៖ កម្រិតបំណុលអាចរស់រានមានជីវិតបាន ប៉ុន្តែលុះត្រាតែគន្លងផ្លាស់ប្តូរ។ លោកបានថ្លែងថា៖ «វានឹងមិនបញ្ចប់ទៅដោយល្អនោះទេ ប្រសិនបើយើងមិនធ្វើអ្វីមួយឆាប់ៗនេះ»។

សម្រាប់រឿងនេះ អ្នកសារព័ត៌មានបានប្រើប្រាស់ AI បង្កើតជាឧបករណ៍ស្រាវជ្រាវ។ និពន្ធនាយកបានផ្ទៀងផ្ទាត់ភាពត្រឹមត្រូវនៃព័ត៌មានមុនពេលបោះពុម្ពផ្សាយ។